Mr.RNB

Toen ik tien was kwam de allereerste Mario uit, en natuurlijk hadden mijn zus en ik toen een Nintendo. Maandenlang zijn we zoet geweest op zoek naar de prinses die telkens weer in ‘another castle’ was. Ook kan ik me de Super Mario Brother Super Show nog wel herinneren ‘s ochtends vroeg op RTL4. Naar mijn idee is Mario toch wel de vader van alle computerspelletjes, en ik was dan ook erg blij te lezen dat onze Italiaanse held weer terug zou komen naar de Nintendo.

Een dag voor hij officieël uit zou komen had ik hem al in mijn bezit, en het eerste wat opvalt is dat de besturing net zo werkt als met fietsen, dat verleer je niet. Binnen de kortste tijd sprong in met het grootste gemak door de eerste paar werelden heen. De besturing is exact het zelfde als bij de allereerste Mario. Hij heeft alleen nu naast een paddestoeltje en een vuurbloempje ook de beschikking tot een ijsbloempje waarmee je je vijanden tot een instant ijblokje kan schieten waarna je ze als projectiel weg kan schieten. Ook kan je een pinguïnpak  krijgen, waarmee je niet meer uitglijdt op ijs en beter kan zwemmen. Erg handig ook is een soort vliegpak waarmee je tot grote hoogten kan stijgen.

Het verhaal is eigenlijk geheel gebaseerd op de oude versie van het spel, wat een heerlijk vertrouwd, nostalgisch geeft. Heel veel van de oude muziekjes zijn in een iets nieuwer jasje gestoken, maar ook dit is weer in precies de goede mate, zodat ook dit erg vertrouwd aanvoelt. Ook in dit spel ben je weer op jacht naar de prinses die in de handen van Bowser en Bowser jr terecht is gekomen.

Er zijn acht verschillende werelden, die allemaal weer zijn opgedeeld in aparte levels, een fort en een kasteel. Af en toe kom je ook weer een spookhuis tegen met die irritante spookjes die je aan moet blijven kijken. Aan extra levens en items kom je door het bezoeken van vrijgespeelde paddenstoelen in het kaartveld, of door te botsen met willekeurig bewegende vijanden op je kaart. Als je de acht werelden hebt uitgespeeld, kom je in de negende wereld terecht, maar om die helemaal uit te spelen moet je zorgen dat je in de vorige levels alle speciale gouden munten hebt gepakt. En dat is af en toe best een probleem als je niet de nodige hulp erbij zoekt…

Je kunt dit spel met maximaal vier personen tegelijk spelen, dus in het zelfde speelveld. Dit heeft voor- en nadelen. Het grootste nadeel is dat het eigenlijk al met z’n tweeën gelijk een totale chaos is. Omdat je automatisch doorspringt als je per ongeluk op de ander springt kan je je voorstellen dat dit af en toe de nodige problemen kan opleveren. Een groot voordeel is dat als je met meerderen speelt, je niet direct opnieuw hoeft te beginnen als je dood gaat. Zolang er maar iemand blijft leven, komt de rest, mits je nog levens hebt, vanzelf weer terug in een ballonnetje. En dit zelfde ballonnetje is ook wel handig om op te roepen als het veld op een moment net iets te krap is om met zijn vieren doorheen te banjeren. Drie van de vier zouden in een ballonnetje kunnen gaan zitten zodat nummer vier het veld haalt. Maar, en dit is een grote maar, er moet altijd iemand buiten een ballonnetje blijven. Dus als nummer vier dood zou gaan, dan is iedereen dood. Een andere oplossing zou kunnen zijn dat je elkaar oppakt (of door Joshi laat opeten) en zo laat meenemen om een moeilijk veld te halen.

Kortom, ik ben erg enthousiast! Wat mij betreft is dit de beste aankoop die ik ooit heb gedaan voor de Wii. Dit spel is echt voor iedereen leuk, en ook heel makkelijk aan te leren. Het is echt een trip down memory lane, en ik raad iedereen aan die twijfelt om dit spel te kopen of te vragen, om het gewoon te doen! Ik garandeer je dat je er uren en uren zoet mee zal zijn. Ik geef het spel een dikke 9!